رشك هفت طارم مينا « 1 » و طيره گر هشت باغ جنة الماوى است : للشبانى رح « 2 » : از تجليش تيره ديده تير * وز تجليش طيره تودهء طور « 3 » صفت صورتش گه ادراك « 4 » * برتر از گوش روح و ديدهء حور تصنيفى ساخته‌ايد و تأليفى پرداخته گردد از تكلّف « 5 » اغراق عبارات خالى و از تصنع اغلاق استعارات عارى مشتمل بر بيان بعضى آثار خيرات سلطانى و محتوى

--> ( 1 ) - هفت طارم مينا : هفت طارم اخضر : هفت آسمان . ( 2 ) - مج : للشبانى و للشهابى و للسهائى نيز خوانده مىشود - مك : اين كلمه را ندارد . س : سنائى . شاعرى شبانى نام در تاريخ شعراء ايران معروف نميباشد احتمال ميرود اين كلمه ( لنبانى ) باشد . يعنى : رفيع الدين عبد العزيز بن مسعود لنبانى كه از شعراء اصفهان و از معاصرين شرف الدين شفروه و جمال الدين عبد الرزاق است . و : « لنبان از دهستانهاى اصفهان است بدر دروازه و موضعى نزه و جاى دلگشا است » لنبانى در زمان سلطان ابو سعيد ميرزا الغ‌بك گورگانى ميزيسته و كمال الدين اسمعيل - كه نيز از شعرا اصفهان است - پسر اوست . ( تذكره دولتشاه سمرقندى . عرفات العاشقين - و تذكره كعبه عرفان از تقى الدين اوحدى . آثار البلاد - از زكريا بن محمود قزوينى نسخه خطى كتابخانه ملى ملك . اما : ( شهابى ) يا ( سهائى ) هردو مراد عبد الوهاب سهائى است . ترجمه او در مجالس النفائس امير عليشير نوائى آمده كه در متن تركى جغتائى آنكتاب او را شهابى و در ترجمه فارسى فخرى هراتى او را سهائى نوشته است ميگويد : سهائى در ديوان علاء الدوله ميرزا گورگانى مهردار بوده . و بعدها تخلص خود را ( واهبى ) نموده است . ( مجالس النفائس - نوائى ص 109 ) ( 3 ) - مك : . . . تيره ديدهءتر . . . طوره ديدهء تودهء طور . س : . . . و از تجليش طوره تودهء طور مج : از تجليش تيره ديدهء تير . وز تجليش طيره توده طور ( 4 ) - مج : . . . صورتش گهى ادراك . س : . . . صورتش كه در ادراك . ( 5 ) - مج . مك : از تكلف اغراق . س : از تكلفات اغراق .